Tekst in Beeld Maastricht

tekstschrijverij

Creatieve werksessie bij de KvK 03/10/2011

Gearchiveerd onder: tekstschrijven — Selma Boerrigter @ 11:53

Afgelopen week ben ik door Creapo!nts, onderdeel van de Kamer van Koophandel, gevraagd of ik op 7 oktober, komende vrijdag dus, mee wil doen aan een creatieve kennissessie in Kasteel Vaeshartelt. De bedoeling: met vijf creatieve ondernemers rond de tafel zitten om een onderneming van zijn probleem af te helpen. Of althans, mogelijke oplossingen aan te dragen voor dat probleem, want een middag is natuurlijk zo voorbij.

Het concept spreekt me enorm aan. Op deze manier leren bedrijven niet alleen wat ze met creatieve ondernemers kunnen, maar de creatievelingen leren ook elkaar kennen. Want lang niet iedereen komt langs bij Open Coffee of 60 Minutes of Zuivere Koffie. Dus zei ik ja. En toen ik hoorde wat mijn case zou zijn, was ik helemaal om.

De case

De ‘opdrachtgever’ is een drukkerij, die vlak voor de economische crisis een ambitieus groot gebouw liet neerzetten, waar voor twintig man personeel plek is. En nu? Nu draait het bedrijf op volle toeren met 1,5 FTE. Is er ergens expertise in nodig, dan wordt dat simpelweg ingehuurd.

Dat werkt dus prima, maar de drukkerij heeft zeeën van ruimte over. Het pand is voor 75% beschikbaar. Een ideale plek dus om een communicatiecollectief te vestigen: zzp’ers in diverse disciplines, die voor klussen hun handen ineen kunnen slaan, waar nodig of waar gewenst. Denk aan marketeers, vormgevers en webdesigners, fotografen, filmers en app-ontwikkelaars.  Zo kan de drukker, samen met deze specialisten, klanten helpen op elk vlak van communicatie.

De grote vraag is: hoe gaan we dit verder invullen? Daarover gaat vrijdag, in Kasteel Vaeshartelt, de brainstorm. Na afloop volgt op mijn blog een samenvatting van de dag.

 

Ik ben er weer! 27/07/2011

Gearchiveerd onder: Marketing,tekstschrijven,Web 2.0 — Selma Boerrigter @ 13:08

Het was de laatste tijd een beetje stil rond Tekst in Beeld Maastricht. Nogal stil, zelfs. Niet omdat ik aan het luilakken was, maar omdat er een paar maanden terug een uitdaging op mijn pad kwam die ik niet kon laten schieten.  De Media Groep Limburg, uitgever van Dagblad De Limburger en Limburgs Dagblad, was met een spannend nieuw project gestart om online content betaald op de markt te brengen. Achter een betaalmuur dus. Dat vond ik zelf nogal gewaagd, maar ik wilde graag eens zien hoe dat zich zou ontwikkelen.

Daarom startte ik vanaf maart bij het Digitale Limburgse Media Pakket als profielmanager, of in begrijpelijke taal, internetredacteur. Ik schreef er specials (artikelen van 1000-1500 woorden) en nieuwsberichten over mode, beauty en lifestyle en plaatste die via het CMS op de site. Ondanks mijn eigen gebrek aan modegevoel bleek het een erg leuke baan, met veel vrijheid en een uitgebreide onderwerpkeuze. Zo schreef ik over wildbreien, polkadots door de eeuwen heen, de aantrekkings- (en afstotings-)kracht van hyperblondines als Barbie uit Oh oh Cherso, en o wee, leggings.

Helaas rommelde het een beetje. De modesite werd al voor mijn komst samengevoegd met de zustersites Limburgse Economie en Gezond Leven, waarna ze als één site halsoverkop online gingen. Het werd een vreemde cocktail van onderwerpen, waar bezoekende Limburgers geen chocola van konden maken. Ook de techniek en navigatie lieten, zeker in de begindagen, zeer te wensen over. Eind juli is de site daarom helaas weer uit de lucht gehaald. Terug naar de tekentafel, of naar de eeuwige webvelden, dat is nog niet bekend. Ik hoop op een doorstart, want de uitgangspunten van het project hebben zeker potentie.

Dit alles betekent dat ik nu weer beschikbaar ben. Voor webteksten, nieuwsbrieven, journalistieke artikelen – ik steek er graag mijn handen voor uit de mouwen. Neem gerust contact op!

 

Hoe geef je je tekstschrijver een goede briefing? 28/02/2011

Gearchiveerd onder: tekstschrijven — Selma Boerrigter @ 14:51

Als tekstschrijver krijg je wel eens de gekste briefings. Op basis van twee zinnen uitleg moet je soms een heel artikel schrijven. Of je projectprijs vaststellen. Dat gaat allemaal natuurlijk veel gemakkelijker en beter met een goede briefing. Daarom ditmaal geen blogstukje voor mijn collega-tekstschrijvers, maar voor opdrachtgevers.

 

Doel van de tekst

Het lijkt een open deur, maar dat is het niet: je moet weten waarom je de tekst laat schrijven. Wil je er nieuwe bezoekers mee naar je site lokken of wil je juist dat bestaande bezoekers meer producten afnemen? Het doel van een tekst bepaalt grotendeels de kernboodschap, de schrijfstijl en de vorm (een nieuwsbrief schrijf je anders dan een persbericht). Vragen die je jezelf moet stellen zijn:

  • Wat wil je bereiken met deze tekst?
  • Waar ga je deze tekst plaatsen? Is dat online of offline?
  • Hoe lang moet de tekst worden? Bepaal dat in aantal pagina’s of in aantal woorden. Over het algemeen gesteld: korter is meestal beter. Je lezers hebben nog wel meer te doen.
  • Je lezer heeft het druk. Wat moet er minimaal blijven hangen?
  • Welke vorm moet de tekst krijgen? Wordt het een nieuwsbrief, persbericht, advertentie of advertorial?
  • Bij online teksten wordt zoekmachineoptimalisatie (SEO) steeds belangrijker. Wil je dat de tekstschrijver een zoekwoordonderzoek doet om te bepalen op welke woorden de tekst moet scoren? Of lever je zelf zoekwoorden aan?

 

Informatie aanleveren

Zodra je dit allemaal voor ogen hebt, neem je contact op met je tekstschrijver. Zorg dat je goed overbrengt wat de bedoeling is. Weet je het nog niet precies, dan kan je tekstschrijver je ook adviseren.

Informatie leveren begint liefst met een persoonlijk gesprek, maar telefonisch mag ook. Persoonlijk houd ik voor de vervolgcommunicatie erg veel van e-mail, omdat je dan alles kan nalezen en – mocht er onenigheid ontstaan – je kunt er altijd naar terugverwijzen.  Groot nadeel van e-mail is echter dat non-verbale communicatie ontbreekt, waardoor zaken verkeerd geïnterpreteerd kunnen worden. Ook doorvragen verloopt wat minder soepel. Lever achtergrondinformatie altijd schriftelijk aan (al dan niet digitaal).

Bedenk je bij de levering van de informatie:

  • Heb je alle informatie verzameld die de tekstschrijver nodig heeft om het stuk te schrijven?
  • Zijn er websites of persberichten die de materie kunnen verhelderen?
  • Heb je niet zoveel informatie, hoe kun je de tekstschrijver op weg helpen om het stuk te schrijven?

 

Stijl

Vaak hebben opdrachtgevers een bepaalde stijl in gedachten, maar hebben ze moeite dat te verwoorden. De stijl die je kiest hangt natuurlijk af van je boodschap, je doelgroep en de algemene uitstraling van je bedrijf. Om je op weg te helpen de volgende trefwoorden: zakelijk of hip, conventioneel of origineel, creatief of vertrouwenwekkend. En wil je je lezers aanspreken met u of met je?

Vaak is er ook jargon dat je al dan niet genoemd wil worden. Je helpt je tekstschrijver behoorlijk als je hier een lijstje van maakt.

Heb je oude teksten die nu niet meer up-to-date zijn en die je tekstschrijver moet verbeteren? Vertel er dan bij wat er allemaal mis aan is – en wat je er wél goed aan vindt. Zo kan je tekstschrijver beter inschatten wat je van hem of haar verwacht.

 

Planning en budget

Natuurlijk moet je niet alleen de tekst zelf bespreken, maar ook de planning eromheen. Op basis van voorgaande informatie moet de tekstschrijver kunnen inschatten wat zijn prijs is en hoeveel tijd hij nodig heeft voor de klus. Bedenk vooraf wat je budget is. Er zijn spotgoedkope en knallend dure schrijvers. Duurder is niet altijd beter, maar is wel een indicatie voor kwaliteit. Beknibbelen op je budget ie hoe dan ook niet verstandig, aangezien een effectieve tekst zich snel uitbetaalt in een grotere omzet. Bekijk voor je de keus voor een bepaalde tekstschrijver maakt of ander werk van de schrijver je bevalt en of er een klik is.

Bepaal de deadline, eventueel ook voor de onderdelen. Bekijk daarbij ook hoe je zelf in je tijd zit; als de tekstschrijver je zijn eerste versie opstuurt en je het daarna te druk hebt om daar feedback op te geven, komt de tweede deadline in gevaar. Een tekstopdracht geven betekent ook voor opdrachtgevers een (kleine) tijdsinvestering.

Zorg dat er één persoon is op je bedrijf met wie het contact met de tekstschrijver verloopt. Wordt de tekst door meerdere mensen beoordeeld, coördineer dan alle feedback en stuur die in een keer op. Anders raakt de tekstschrijver overspoeld door (soms tegenstrijdige) berichten. En dat komt het schrijfproces niet ten goede!

   

Tekstnet checklist

Tekstnet, de beroepsvereniging voor tekstschrijvers, biedt een iets anders gestructureerde checklist voor opdrachtgevers.

 

Het aloude tekstschrijversdilemma: U of je? 24/01/2011

Gearchiveerd onder: tekstschrijven,webteksten — Selma Boerrigter @ 14:53

Gek genoeg vind ik het nooit zo moeilijk als ik voor mijn opdrachtgevers schrijf, maar nu ik mijn eigen site aan het updaten ben, maak ik er een zooitje van. U en je. In de lopende tekst ‘u’, in de kleinere tekstblokjes ‘je’. Dat kan natuurlijk niet.

‘U’ is beleefd, maar schept ook afstand. ‘Je is direct en vriendelijk, maar misschien een beetje te popi-jopi. ‘Men’ gaat over iedereen en niemand tegelijk en gebruik ik dus sowieso zo min mogelijk. Om mijn definitieve keuze voor ‘u’ dan wel ‘je’ te kunnen onderbouwen, besloot ik tot een klein online onderzoekje.

Het u-en-je-gebruik van twintig tekstschrijvers

Zoek je in Google naar ‘u of je’ dan stuit je op duizenden artikelen die uiteenzetten dat het u-zeggen steeds meer uit de gratie raakt en de opmars van het tutoyeren niet meer te stoppen is. Toch blijkt uit mijn rondgangetje rond twintig tekstschrijvers iets anders.

De (nietsvermoedende) deelnemers in mijn onderzoekje zijn de eerste twintig tekstschrijvers die Google noemt. Ervan uitgaande dat een hoge Google-ranking op  kwaliteit duidt, zouden zij toch zéker moeten weten wat het beste is.

De resultaten

Schrijf je het beste u of je?

‘U’ bleek nog springlevend. Maar liefst veertien van de twintig kozen voor ‘u’. Slechts vier van de gekozen tekstschrijvers tutoyeerden. Alle tekstschrijvers schreven B2B-teksten, dus ik geloof niet dat de keuze aan verschillende doelgroepen is te wijten. Wel zette minstens één van de je-schrijvers extra in op zijn vlotte stijl.

Éen van de tekstschrijvers (Peter van Steen) kon of wilde geen keuze maken en liet het in het midden. Hij spreekt zijn lezers niet persoonlijk aan en schrijft zelfs over zichzelf in de derde persoonsvorm. Sowieso gebruikt hij erg weinig tekst. Dat lijkt mij een gemiste kans – hij geeft lezers geen enkele reden om contact met hem op te nemen. Toch heeft hij een aantal heel grote klanten, dus ik vermoed dat hij het vooral van zijn offline opgebouwde netwerk moet hebben.

Bartstra Communicatie laat de keus aan de bezoeker. De homepagina bestaat uit een keuzevenstertje: jij-versie of u-versie. Wat bevalt je het meest? Dat is een slimme oplossing, maar wel een beetje laf, vind ik. Je omzeilt zo een –zeker voor een tekstschrijver – essentiële keuze. Het is juist de rol  van de tekstschrijver om keuzes te maken – schrijven is schrappen, je kent dat wel. Hoe moeilijk dat soms ook is.  Een ander nadeel van de aanpak van Bartstra is dat zijn formuliertjes niet werken in Firefox. Na alle vragen over je tekstwens te hebben beantwoord, stuit je op een URL not found-pagina. Niet zo handig en ik denk dat het veel potentiële klanten wegjaagt – ongeveer dertig procent van alle internetters gebruikt deze browser.

Mijn conclusie

Mijn nieuwe conceptteksten schreef ik al in de u-vorm. Ik voel me na dit onderzoekje gesterkt in die keuze. Daarom moeten de kleinere tekstvlakken worden herschreven.

Maar mijn blog vind ik een ander verhaal. In mijn blogstukjes schrijf ik vrijuit over problemen die ik tegenkom (zoals deze) en geef ik schrijftips. Daar mag het allemaal wel wat vlotter en toegankelijker. Aaibaar, zou ik bijna zeggen. Op mijn bedrijfspagina’s geef ik u een hand, op mijn blog drinken we er samen eentje.  Ziedaar: blijkt het één het ander toch niet uit te sluiten.

 

Eerste Hulp bij Jaarverslagenkoorts 12/01/2011

Gearchiveerd onder: tekstschrijven — Selma Boerrigter @ 19:05
Tags: ,

jaarverslag schrijven1 januari ligt een goede week achter ons, waardoor bij menig bedrijf de jaarverslagenkoorts weer aanwakkert. Het virus sluimert aanvankelijk wat rond, maar zal rond mei – net als ieder jaar – epidemische vormen aan gaan nemen. Ongeveer vanaf juli haalt iedereen gerustgesteld adem dat er dit jaar, ondanks de oplopende temperaturen op de werkvloer, geen doden zijn gevallen.

Een vaccin is vooralsnog niet gevonden, maar er zijn verschillende methoden om de jaarverslagenkoorts zo goed mogelijk door te komen. Bij deze zes tips:

1.       Begin met een evaluatie.

Doe dit gelijk na oplevering van het vorige jaarverslag. Houd gedurende het proces een schriftje bij waarin je opschrijft wat goed gaat en wat beter kan. Van die lessen kun je het volgende jaar leren. Daar ben je nu natuurlijk al veel te laat mee, dus dit is een les voor komend jaarverslagenseizoen.

2.       Schrijf een opzet.

Stel de structuur vast en het aantal pagina’s per hoofdstuk. Werk je in een groepje, verdeel dan de hoofdstukken. Let op: sommige onderdelen van het jaarverslag zijn verplichte kost. Dit zijn de onderwerpen waar de Ondernemingsraad zich mee bemoeit, zoals:

  • pensioenverzekering, een winstdelingsregeling of een spaarregeling
  • regelingen rond de werktijden en vakanties
  • een belonings- of een functiewaarderingssysteem
  • de arbeidsomstandigheden en het ziekteverzuim
  • aanstellings-, ontslag- of bevorderingsbeleid
  • personeelsopleiding

3.       Inventariseer.

Welke teksten zijn al aanwezig op het bedrijf? Kunnen teksten uit nieuwsbrieven, krantenknipsels of interne memo’s herbruikt worden of als basis dienen voor nieuwe teksten? Dat scheelt al een hoop gedoe.

4.       Maak een strakke planning.

Zeker als je nu pas begint is het essentieel om goed te plannen. Laat je anderen stukjes schrijven, zorg dan dat die ruim op tijd binnen zijn. Begin de planning met het regelen van de fotograaf en de vormgever ook meteen.

5.       Houd het centraal.

Zorg dat er één persoon is die alle teksten redigeert en de informatiestroom coördineert. Denk hierbij niet alleen aan de lopende tekst, maar ook aan fotobijschriften, lijstjes en taartdiagrammen. En interviews en casussen. Deze persoon houdt ook het contact met de fotograaf en de vormgever.

6.       Besteed het uit.

Het schrijven en redigeren van de teksten kun je ook uitbesteden aan een professionele tekstschrijver (daar zijn we immers voor). Zo voorkom je niet alleen stijlbreuken, maar ook een hoop stress, koude rillingen en ijlkoorts.

Lijd jij aan de jaarverslagenkoorts en wil je de pijn verlichten? Stuur dan een mailtje naar Selma@tekstinbeeldmaastricht.com of bel 06-5514 2361.

 

Van 2010 naar 2011 26/12/2010

Gearchiveerd onder: tekstschrijven — Selma Boerrigter @ 17:36
Tags: , , , ,

Natuurlijk is het einde van het jaar een tijd voor complentatie, lijstjes, toptienen, terugblikken en vooruitzien. Kranten, magazines en actualiteitenrubrieken doen niets anders. Ook voor mij is het een uitstekend moment om de balans op te maken, omdat het jaareinde voor mij extra betekenis heeft: Tekst in Beeld Maastricht bestaat op 1 januari 2011 exact een jaar.

Klik op de afbeelding hieronder om mijn jaaroverzicht te lezen (in pdf).

 

Alweer een verhalenwedstrijd 13/12/2010

Gearchiveerd onder: tekstschrijven — Selma Boerrigter @ 16:26
Tags: , , ,

Zoals je waarschijnlijk wel weet deed ik een tijdje terug mee aan de verhalenwedstrijd ‘Crohn op je werk’, waarmee ik prompt de eerste prijs won, inclusief award, cheque met een leuk geldbedragje erop, bezoekje van de directeur, bosje bloemen etcetera. De felicitaties en complimenten waren niet van de lucht, waardoor ik al gauw een week  op wolken liep en mijn ego opzwol tot enorme proporties. En dat voelde lekker!

Dus nu ga ik het weer proberen. Ik kwam een verhalenwedstrijd tegen van de NVBS, dat is de Nederlandse Vereniging van Blinden en Slechtzienden. Heb ik even het geluk dat ik met een jampotbril rondloop met de respectabele sterkte -8,5 (+ cilinder)! Zo zie je maar weer waar je fysieke gebreken goed voor zijn.

De winnaar wordt op 22 januari 2011 bekendgemaakt. Als ik win, maak ik natuurlijk weer een hoop kabaal hier. Onder het motto: af en toe wat egotripperij is gezond.

Hieronder mijn inzending:

Spelletje

Vroeger op de middelbare school speelden de brildragers regelmatig het spelletje ‘wie is het blindst’. We noemden dan elk een (liefst oplopend) cijfer met een min ervoor: ‘ik heb min 3,5!’, riep er dan een. ‘O ja, ik heb min 4,25!’ ‘Dat is niks, ik heb min 5’, riep een ander dan weer. Onderwijl was iedereen altijd druk bezig elkaars brillen te testen om te staven of die écht sterker waren dan de eigen, en ondertussen komische bekken te trekken.

Ik won altijd, met mijn min acht. Niet echt iets om trots op te zijn, zou je denken. Maar aangezien ik waardeloos was in gym, gevoel noch geld had voor mode en make-up en totaal scheve tanden had, was mijn jampotbril toch wel een van mijn Unique Selling Points. Had ik het getroffen? Nee, niet echt dus.

Een tijdje terug was ik in het Muzieum in Nijmegen. Na een goede maand op de wachtlijst te hebben gestaan, mochten ik en een vriendin ervaren hoe het was om blind te zijn. Ik geloof dat ik de nacht ervoor niet geslapen heb van de zenuwen. Zonder bril is alles vaag, met bril zie ik perfect. Blind zijn is dan ook iets wat ver van mij afstaat. In het Muzieum kregen we eerst een blindenstok en vervolgens een rondleiding door het donker waar zoveel blinden in leven. Je komt er in een werkkamer, in het park, wordt er overreden terwijl je door rood loopt op weg naar de markt en eindigt met een drankje in een duister café. Aanvankelijk was het heel onwennig, na een kwartier voelt het gek genoeg als een tweede natuur. Het is het meest indrukwekkende museum geweest waar ik ooit ben geweest – ook al was er niets te zien.

Sindsdien doe ik niet meer mee aan het opbieden met brilsterktes. Ook al win ik nog altijd, ik weet dat er altijd iemand boven mij staat – die het veel slechter heeft getroffen als ik.

 

Spelletje

Vroeger op de middelbare school speelden de brildragers regelmatig het spelletje ‘wie is het blindst’. We noemden dan elk een (liefst oplopend) cijfer met een min ervoor: ‘ik heb min 3,5!’, riep er dan een. ‘O ja, ik heb min 4,25!’ ‘Dat is niks, ik heb min 5’, riep een ander dan weer. Onderwijl was iedereen altijd druk bezig elkaars brillen te testen om te staven of die écht sterker waren dan de eigen, en ondertussen komische bekken te trekken.

Ik won altijd, met mijn min acht. Niet echt iets om trots op te zijn, zou je denken. Maar aangezien ik waardeloos was in gym, gevoel noch geld had voor mode en make-up en totaal scheve tanden had, was mijn jampotbril toch wel een van mijn Unique Selling Points. Had ik het getroffen? Nee, niet echt dus.

Een tijdje terug was ik in het Muzieum in Nijmegen. Na een goede maand op de wachtlijst te hebben gestaan, mochten ik en een vriendin ervaren hoe het was om blind te zijn. Ik geloof dat ik de nacht ervoor niet geslapen heb van de zenuwen. Zonder bril is alles vaag, met bril zie ik perfect. Blind zijn is dan ook iets wat ver van mij afstaat. In het Muzieum kregen we eerst een blindenstok en vervolgens een rondleiding door het donker waar zoveel blinden in leven. Je komt er in een werkkamer, in het park, wordt er overreden terwijl je door rood loopt op weg naar de markt en eindigt met een drankje in een duister café. Aanvankelijk was het heel onwennig, na een kwartier voelt het gek genoeg als een tweede natuur. Het is het meest indrukwekkende museum geweest waar ik ooit ben geweest – ook al was er niets te zien.

Sindsdien doe ik niet meer mee aan het opbieden met brilsterktes. Ook al win ik nog altijd, ik weet dat er altijd iemand boven mij staat – die het veel slechter heeft getroffen als ik.

 

Proeflezer gezocht! 06/12/2010

Elke tekstschrijver zal zich in het volgende herkennen: je hebt een hele dag aan een tekst zitten werken en op een gegeven moment zie je hem niet meer. Je wordt blind voor je eigen tekst, niets valt je er meer aan op. Je kent de woordvolgorde uit je hoofd en zelfs over dt-fouten lees je op een gegeven moment heen. Een nachtje erover slapen helpt, maar nog veel beter is het een collega-tekstneuroot ernaar te laten kijken.

Maar ja, als thuiswerkende freelancer heb ik geen collega die voor me kan proeflezen. En Vriend vindt elke tekst die ik hem voorleg perfect. Daarom hier deze oproep:

Ben jij tekstschrijver en vind je het – net als ik – leuk, inspirerend en leerzaam om teksten uit te wisselen met een concullega om te proeflezen en te becommentariëren? Zodat we allebei weer een beetje beter worden in ons vak. Het is gezellig als je in Maastricht werkzaam bent, maar dat is wat mij betreft niet noodzakelijk. Stuur een mailtje of reageer hieronder als je geïnteresseerd bent!

 

Nog wat meer lovende woorden 25/11/2010

Gearchiveerd onder: tekstschrijven,Uncategorized — Selma Boerrigter @ 22:06
Tags: , , ,

Vandaag was een warm bad vol complimenten. Vanochtend de ontzettend lieve Crohnmadammen op bezoek die alleen maar aardige dingen zeiden en cadeautjes uitdelen, vervolgens een mailtje van een belangrijke klant met een chapeau erin, en nu weer het verslag van mijn bezoek op de Crohn op je werk-site: Zie hier de tekst:

Tekstschrijfster Selma Boerrigter wint Crohn op je werk 2010. Vol lof was de jury over haar inzending. Er werd zeer positief teruggeblaft. Pardon, zult u zeggen? Blaffen?

Jazeker, want Selma Boerrigter had haar verhaal opgehangen aan de fictieve figuur van een hond. Haar ziekte van Crohn is een hond die soms grommend en sleurend aanwezig is, maar de laatste tijd steeds vaker koest en tevreden in z’n mand ligt. Onder het bureau waar Selma haar teksten wegtikt. En dat vond de jury een bijzonder praktisch beeld waarmee Boerrigter haar ziekte een plek geeft in haar werkende leven als zelfstandige zonder personeel. Eigenlijk is het geen verrassing dat het verhaal ‘In je mand’ heeft gewonnen. Selma Boerrigter is namelijk tekstschrijver van beroep. En dat vertaalt zich in een goed geschreven verhaal met in dit geval ook een mooi uitgewerkt concept. ‘Woorden zijn voor haar een manier om om te gaan met haar ziekte’, zo vertelt Selma Boerrigter. ‘Het werkt. Letterlijk en figuurlijk. Ik kan doen waar ik goed in ben, ondanks het feit dat ik af en toe om mijn ‘hond’ moet denken…’

Selma Boerrigter ontvangt naast een award, een geldbedrag van 250 euro en kan een blog beginnen bij Valid People, de eerste en enige vacaturebank voor mensen met hersens, ambitie én een lastig lichaam. Wie zo schrijft, verdient het om gevolgd te worden! Via www.validpeople.nl en natuurlijk ook via www.crohnopjewerk.nl. Want dat Selma Boerrigter nog niet uitgeschreven is, lijkt duidelijk.

 

Mijn eerste tekstschrijfaward is binnen! 25/11/2010

Gearchiveerd onder: tekstschrijven,Uncategorized — Selma Boerrigter @ 13:55
Tags: , ,

Niet zolang geleden schreef ik een stukje over de Crohn op je werk verhalenwedstrijd, en over hoe leuk het zou zijn om een award te krijgen. Welnu, vanochtend kwam een hele delegatie van crohn-madammen mijn appartement binnengestormd, met zo’n enorme cheque zoals je die kent van de Postcodeloterij, de AWARD, een bos bloemen, een taart, een tas en een sjaal. En, niet te vergeten, een gastblog bij Valid People en een jaarlidmaatschap op de CCUVN. En gelijk een fotosessie-op-locatie, waardoor er nu een immense glimlach in mijn gezicht gekerfd staat en die daar de rest van de dag waarschijnlijk op blijft staan. De foto’s volgen later.

Over mijn verhaal, in de woorden van de jury:

Blaffende honden bijten niet. Zo luidt het gezegde. Maar blaffende verhalen bijten wel! Zo bleek althans uit de inzending van Selma Boerrigter uit Maastricht. Het verhaal was al heel vroeg tijdens de wedstrijd ingezonden. En beet zich vast in de hoofden van de juryleden. De grappige vorm in combinatie met de goed verzorgde luchtige stijl zorgden voor opmerkingen vanaf het allereerste moment.

Miauwden er geen katten, dan spraken er wel papegaaien. Het verhaal was geland. Er kwam een beeld tot leven van een levendige jonge dame die in het geheel niet neerzat bij de pakken. Een beeld van een assertieve  werker die haar eigen weg koos. Niet nadat ze eerst heel wat strijd had geleverd. En bagage van haar rug had geschud. En dat leverde een werkelijkheid die verpakt in een verhaal heel wat mensen meeneemt. Een positief kijkje gunt in de wereld van alledag van een werkend mens.

Selma, je hebt het goed voor elkaar. Een ZZP’er met ondernemingsdrift. Eentje die toevallig een ziekte in de mand heeft liggen. Ergens bij de kachel, achter de kranten. Je schetst een voorbeeld dat doet volgen! De jury is benieuwd met wat voor fictieve realiteitszin je het blog van Valid People gaat vullen. Wij kijken er naar uit!

Een waanzinnig enthousiaste woef terug aan Selma Boerrigter.

Jury Crohn op je werk-verhalenwedstrijd



 

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.